Zwangerschapscholestase, Homeschool & Corona

Tja, wie had ooit kunnen bedenken dat mijn vierde zwangerschap zo’n turbulent einde zou hebben… Vier weken geleden, toen de meesten van ons gezellig voorjaarsvakantie vierden, kwam ik in het ziekenhuis terecht omdat ik last had van vreselijke jeuk. Het bleek geen gewone zwangerschapsjeuk helaas, maar zwangerschapscholestase. Ik had er nog nooit van gehoord. Bij zwangerschapscholestase doen je lever en galblaas het niet meer zo goed en worden de afvalstoffen niet goed afgebroken. Die worden dan afgezet elders in lichaam en dat voel je als jeuk… Echt mega vervellende jeuk en echt overal. Op je buik, je benen, je ruk, maar ook in je handpalmen en het meest irritante… onder je voeten! Maar dat alles is nog niet het ergste… Het vervelende van deze aandoening is dat moeder alleen maar jeuk heeft, maar voor baby kan het een stuk gevaarlijker zijn. De afvalstoffen komen namelijk ook in de placenta terecht, en als die boven een bepaalde waarde komen, dan kan het dodelijk zijn voor de baby. Van het ene op het andere moment, zonder dat je er iets van merkt… Protocol is dus om de baby eerder te halen, bij 37 weken. Tenzij het eerder al slechter gaat met de baby… En dus staat mijn bevalling nu ook vast en heb ik extra veel controles, van CTG scans tot extra bloedprikken. En omdat mijn bloeddruk ook opliep, moest ik twee weken eerder dag gepland met verlof. En zo kwam ik ipv met 34 weken, met 32 weken al naar huis…

Maar dat is nog niet alles. Want inmiddels heeft het covid-19 virus ook ons land bereikt, en we hadden het einde van mijn eerste verlofweek nog niet gehaald, of er werd al druk gespeculeerd of de scholen zouden sluiten of niet. Uiteindelijk zijn de scholen nu dicht, en zitten velen van ons ineens met kinderen thuis. Ik verruilde mijn leerlingen op school, voor mijn eigen kinderen… En dat is wel even wennen, zeker als je met zwangerschapsverlof bent. Inmiddels loopt die eerste week homeschooling op z’n eind. Het is wennen voor ons allemaal. Mijn man werkt gelukkig thuis, dus we wisselen het homeschoolen af. Ik homeschool de kinderen ‘s ochtends, terwijl hij zich in de rondte werkt. ‘s Middags wisselen we van rol, dan is pappa “juf” en mag mamma van haar verlof genieten. Het is verre van ideaal en helemaal niet zoals ik het me had voorgesteld, maar het is wat het is.

Nou is homeschooling niet iets waar wij voor gekozen hebben, dat is ook vrij ingewikkeld in Nederland, maar het heeft wel altijd mijn interesse gehad. Waren de omstandigheden hier in Nederland anders geweest, dan was het wat mij betreft zeker een optie geweest om over na te denken. Dus hoewel het me nu met 33 weken zwanger erg zwaar valt, vind ik het stiekem ook heel bijzonder en leuk om mijn kinderen te kunnen begeleiden bij hun school werk. Mijn oudste zit in groep 3 en heeft dus een programma van school gekregen. Dat helpt zeker bij het indelen van de dag. Mijn middelste zit in de kleuterklas, en hoeft eigenlijk geen lessen te volgen, maar omdat grote broer dat wel doet, wil hij heel graag meedoen. Dus bied ik hem via educatieve spelletjes ook een en ander aan. Mijn kleuter had zichzelf afgelopen herfst al leren lezen, dus is het wat dat betreft makkelijk om hem daarmee verder te laten experimenteren. Met hem lees ik kleuter-samenleesboekjes van Zwijssen. Ook doet hij zelfstandig nu leesoefeningen met de Mini Loco. (Dat kan ik echt enorm aanraden!)

Verder is mijn kleuter lekker bezig met kleurplaten. Ik heb op Pinterest hele leuke zoek-kleurplaten gevonden van Paper Trail Design. Er zijn er van deze website 23 verschillende gratis te downloaden. (De een meer en de ander minder geschikt voor jonge kinderen, maar genoeg keuze!) De kleurplaat is tegelijk een zoekplaat en dat maakt het extra leuk. Omdat bij elk object ook staat hoeveel ervan in de kleurplaat zijn, is het ook leuk om meteen even het tellen te oefenen. Mijn kleuter kan er echt een hele ochtend zoet mee zijn. Heeft hij de plaat nog niet af, dan pakt hij ‘s middags of ‘s avond vlak voor het eten nog even snel de potloden en de kleurplaat om er nog even lekker aan te werken. Echt een groot succes!

Eigenlijk is het meest lastige van deze hele homeschool situatie dat ik drie verschillende leeftijden tegelijk iets aan moet bieden, en dat de de concentratieboog van alle drie nog al verschillend is. Mijn oudste volgt het ritme van wat zijn juf ons aan schoolwerk heeft gestuurd, maar maakt lang niet altijd de tijd vol die voor de opdrachten staat aangegeven. Hij is vaak gewoon sneller klaar… Mijn kleuter heeft een eigenlijk een bijzonder lange concentratie voor een kind van die leeftijd (4, bijna 5) en kan met gemak ruim een uur aan iets werken. Dus daar heb ik het minst omkijken naar, en mijn peuter heeft natuurlijk geen boodschap aan dat hele ge-homeschool, dus die dendert vrolijk overal doorheen. Als advies van ouders die permanent aan homeschooling doen, pikte ik op dat je zoveel mogelijk moet clusteren. Dat wil zeggen, is de een aan het lezen, dan doen de anderen dat ook. Dat neem ik een beetje ruim, want mijn peuter leest uiteraard nog niet. Dus moet mijn oudste zelfstandig lezen, dan lees ik de twee jongsten voor. Is mijn oudste aan het rekenen, dan doet mijn kleuter een telspelletje al dan niet zelfstandig, terwijl mijn jongste vrij speelt of met de middelste mee doet. Ideaal is het niet, en het gaat ook zeker niet altijd van een leien dakje, maar als het werkt is het fijn, werkt het niet, dan laat ik het los. (Let it go… let it goooo!) Uiteindelijk komen we de dag wel door en zie ik het allemaal maar als extra ‘quality time’ met het gezin. We maken er maar gewoon het beste van, meer kunnen we toch niet doen.

Waar ik me drukker om maak, is het voorkomen dat ik dat coronavirus krijg. Mijn bevalling staat gepland voor de 37ste week en dat is aanstaande maandag nog maar 3 weken… Wat ik natuurlijk niet wil, is dat ik ziek word en straks eventueel met een longontsteking moet bevallen. Dus wij houden ons aan strikte ‘social distancing.’ Dat betekent dat onze kinderen dus niet naar de speeltuin gaan om met vriendjes te spelen. Mijn man probeert weg van de drukte wel elke dag een lange wandeling met ze te maken, en onze achtertuin fungeert als luchtplaats. (Want ja, we zitten zo toch min of meer gevangen). Maar toch is het zo wel beter, denk ik. Alles beter dan een keizersnede terwijl je aan de beademing ligt… Fijn is het allemaal niet, en de extra stress kon ik ook niet gebruiken, en het liefste zou ik willen dat iemand me garanties kan geven. Garanties dat die cholestase niet erger gaat worden, dat de keizersnede vlekkeloos zal verlopen, dat het coronavirus geen roet in het eten gaat gooien en dat ik een wolk van een dochter zal krijgen en in de zevende hemel zal zijn tijdens een kraamtraanvrije kraamweek… Je weet wel, alles volgens het boekje.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s